Dierenepos "Van den vos Reynaerde"
Alle dieren doen hun beklag over de gemene streken van Reinaart de vos. Na Isegrijn is het de beurt aan het hondje Courtois, dat een verhaal opdist van een worst die Reinaart zou gestolen hebben, al beweert Tibeert de kater dat die worst eigenlijk aan hém toebehoorde. Pancer de bever heeft maar net kunnen beletten dat Reinaart Cuwaart de haas vermoordde...
Doe Ysengrijn dit hadde ghesproken,
Stont up een hondekijn, hiet Cortoys,
100
Ende claghede den coninc in Francsoys
Hoet so arem was wijlen eere,
Dat alles goets en hadde meere
In eenen winter, in eene vorst,
Dan alleene eene worst
105
hem Reynaert, die felle man,
Die selve worst stal ende nam.
Tybeert die cater die wart gram;
Aldus hi sine tale began
Ende spranc midden in den rinc
110
Ende seide: ‘Heere coninc,
Dor dat ghi Reynaerde zijt onhout,
So en es hier jonc no hout,
Hine hebbe te wroughene jeghen hu.
Dat Cortoys claghet nu,
115
Dats over menich jaer ghesciet.
Die worst was mine, al en claghic niet.
Ic hadse bi miere lust ghewonnen
Daer ic bi nachte quam gheronnen
Omme bejach in eene molen,
120
Daer ic die worst in hadde ghestolen
Eenen slapenden molen man.
Hadder Cortoys yewet an,
Dan was bi niemene dan bi mi.
Hets recht dat omberecht zi
125
Die claghe die Cortoys doet.’
Pancer de bever sprac: ‘Dinct hu goet,
Tybeert, datmen die claghe ombeere?
Reynaert es een recht mordeneere
Ende een trekere ende een dief.
130
Hine heeft oec niemene so lief,
No den coninc, minen heere,
Hine wilde dat hi lijf ende eere
Verlore, mochtire an winnen
Een vet morzeel van eere hinnen.
135
Wat sechdi van eere laghe?
En dedi ghistren in den daghe
Eene die meeste overdaet
An Cuwaerde den hase die hier staet,
Die noyt eenich dier ghedede?
140
Want hi hem binnen sconinx vrede
Ende binnen des coninx gheleede
Ghelovede te leerne sinen crede
Ende soudene maken capelaen.
Doe dedine sitten gaen
145
Vaste tusschen sine beene.
Doe begonsten si over eene
Spellen ende lesen beede
Ende lude te zinghene crede.
Mi gheviel dat ic te dien tijden
150
Ter selver stede soude lijden.
Doe hoerdic haerre beeder sanc
Ende maecte daer waert minen ganc
Met eere arde snelre vaerde.
Doe vandic daer meester Reynaerde
155
Die ziere lessen hadde begheven
Die hi te voren up hadde gheheven,
Ende diende van sinen houden spelen
Ende hadde Coewaerde bi der kelen
Ende soude hem thoeft af hebben ghenomen
160
Waer ic hem niet te hulpen comen
Bi avontueren in dien stonden.
Siet hier noch die verssche wonden
Ende die teekine, heere coninc,
Die Coewaert van hem ontfinc.
165
Laetti dit bliven onghewroken
Dat hu verde dus es te broken,
Ghine wreket als huwe mannen wijsen,
Men saelt huwen kindren mesprijsen
Hier naer over wel menich jaer.’
170
‘Bi Gode, Pancer, ghi secht waer!’,
Sprac Ysengrijn daer hi stoet,
‘Heere, waer Reynaerd doot, het waer ons goet,
Also behoude mi God mijn leven.
Ne ware, wert hem dit vergheven
175
Hi sal noch hoenen binnen eere maent
Sulken dies niet ne bewaent.’
