Dierenepos "Van den vos Reynaerde"
Koning Nobel heeft er zo zijn twijfels over. Zal hij die tocht door de
wildernis van Hulsterloo wel heelhuids doorkomen? Daarom lijkt het hem
beter dat de vos meegaat en de schat helpt opdelven. En waar ligt
Hulsterloo trouwens? Bij Aken? Bij Parijs? En wie zegt dat Kriekeputte
echt bestaat? Heeft de vos die plaats niet verzonnen?
Reinaart is verbolgen over de twijfels van de koning. Hij roept de
haas Cuwaart als getuige op. De haas snelt naar het hof, waar hij even
later bevend aankomt. Reinaart zet de haas meteen onder druk en spoort
hem aan om de waarheid te vertellen. Hij vraagt: “Weet jij waar
Kriekeputte ligt?” De haas noemt inderdaad het bos Hulsterloo. Hij
heeft ooit nog in die streek verbleven in erbarmelijke
omstandigheden...
Doe andwoerde die coninc saen:
‘Reynaert, sal ic die vaert bestaen?
2625
Ghi moet zijn mede in die vaert
Ende ghi moet ons, Reynaert,
Helpen den scat ontdelven.
Ic ne wanen bi mi selven
Al daer nemmermeer gheraken.
2630
Ic hebbe ghehoort nomen Aken
Ende Parijs. Eist daer yet na?
Ende also als ic versta,
So smeekedi, Reynaert, ende roomt.
Krieke Putte, dat ghi hier noomt,
2635
Wanic es een gheveinsde name.’
Dit was Reynaerde ombequame
Ende verbalch hem ende seide: ‘Ja, ja,
Coninc, ghi zijter also na
Alse van Colne tote meye.
2640
Waendi dat ic hu die Leye
Wille wijsen in die flume Jordane?
Ic sal hu wel toeghen, dat ic wane
Orconde ghenouch al openbare.’
Lude riep hi: ‘Cuwaert, comt hare!
2645
Comet voert coninc, Cuwaert!’
Die diere saghen dese vaert;
Hem allen wonderde wat daer ware.
Cuwaert die ghinc met vare,
Hem wonderde wat die coninc woude.
2650
Reynaert sprac: ‘Cuwaert, hebdi coude?
Ghi bevet. Zijt blide al sonder vaer
Ende secht minen heere, den coninc, waer.
Dies maent hi hu bi der trauwen
Die ghi zijt sculdich miere vrauwen
2655
Ende die ic den coninc sculdich bem.’
Doe sprac Reynaert: ‘So secht hem.
Weetstu waer Krieke Putte steet?’
Cuwaert sprac: ‘Of ict weet?
Ja ic, hoe sout wesen soe?
2660
Ne staet hi niet bi Hulst ter loe,
Up dien moer in die wostine?
Ic hebber ghedoghet groete pine
Ende meneghen hongher ende menigh coude
Ende aermoede so menichfoude
2665
Up Krieken Putte so meneghen dach,
Dat ics vergheten niet ne mach.
Hoe mochte ic vergheten dies,
Dat al daer Reynout, de ries,
Die valsche penninghe slouch
2670
Daer hi hem mede bedrouch
Entie ghesellen sine.
Dat was te voren eer ic met Rijne
Mijn gheselscap makede vast,
Die mi ghequijtte meneghen past.’
2675
‘O wy,’ sprac Reynaert, ‘soete Rijn,
Lieve gheselle, scone hondekijn,
Vergave God waerdi nu hier.
Ghi sout toeghen wee desen dier
Met huwen sone Rijne, waers te doene,
2680
Dat ic noint wart so coene,
Dat ic eeneghe saken dede
Daer ic den coninc mochte mede
Te mi waert belghen doen met rechte.
Gaet weder onder ghene knechte,’
2685
Sprac Reynaert, ‘haestelic, Cuwaert,
Mijn heere de coninc ne heeft thuwaert
Gheene sake te sprekene meer.’
Cuwaert dede eenen wederkeer
Ende ghinc van sconincx rade daer.
